N\u00e5r eg k\u00f8yrer mellom Mandal og Valle, sl\u00e5r det meg at Setesdal er ein vakker dal. Det har ikkje bare med fjella \u00e5 gjere, kan hende har det meir med opplevinga av at dalen ikkje er grodd att, men at ein har hogd og tynna i trea som veks langs vegen slik at vi dei fleste plasser kan sj\u00e5 oss omkring. I Mandalen er det p\u00e5 langt n\u00e6r s\u00e5 ope, og dermed heller ikkje s\u00e5 interessant.<\/p>\n
Til d\u00f8mes kan ein no i sn\u00f8smeltingsperioden sj\u00e5 vatn i elvefar som elles er temmeleg turre. Rennande vatn er alltid interessant \u00e5 sj\u00e5, og i setesdal er det fossar som kastar seg ut over bratte fjellsider no. Det er s\u00e5 ein f\u00e5r lyst til \u00e5 syngje Flaumen g\u00e5r sj\u00f8lv om det meste av flaumen vert samla opp i magasina og helst renn i tunellar.<\/p>\n
Slik sit ein og funderer og k\u00f8yrer i det fine v\u00e5rveret. S\u00e5 lurer ein p\u00e5 om folk lenger kan Flaumen g\u00e5r. Eg trur eg f\u00e5r dele den sangen av Ivar Mortenson Egnund med dykk i kveld:<\/p>\n
Flaumen g\u00e5r I Noreg er v\u00e5r, Bj\u00f8rka sprett i dalom.
\nD\u00f8lakar Traust og hard Rydjer fedregard.
\nSj\u00e5 kor det losnar i alle liom, Skreda fer etter bergesidom.
\nFlaumen g\u00e5r, I Noreg er v\u00e5r, Og d\u00f8lan’ er det som r\u00e5r.<\/p>\n
2
\nFr\u00e5 fjellet rinn Ein bekk s\u00e5 linn Mellom stuv og steinar.
\nAv bekker sm\u00e5 Det vert ei \u00e5, Fagrast du skal sj\u00e5.
\nH\u00f8yr kor det i vatnet susar, H\u00f8yr kor det i fossen brusar!
\nFlaumen g\u00e5r, I Noreg er v\u00e5r, Og d\u00f8lan’ er det som r\u00e5r.<\/p>\n
3
\nLita \u00e5 Kan du forst\u00e5 Kor ho fekk slikt m\u00e6le?
\nBekk som rann Er vaksen mann. Stans han, om du kan.
\nIngen mann kan straumen vende. T\u00f8mmer og hus det set han p\u00e5 ende.
\nFlaumen g\u00e5r, I Noreg er v\u00e5r, Og d\u00f8lan’ er det som r\u00e5r.<\/p>\n
4
\nBykar stram P\u00e5 gata g\u00e5r fram, Trur han skal oss l\u00e6re.
\nMen ikkje eg F\u00e6r st\u00f8kk av deg, Sj\u00f8lv eg r\u00e5r min veg.
\nB\u00f8ndan’ er ikkje lenger mjuke, Husbondsretten, han vil me bruke.
\nRetten er v\u00e5r, Skulda er d\u00e5r \u00c5 lyde Noregs k\u00e5r.<\/p>\n
5
\nOm seint me kjem, S\u00e5 er det med klem. Me vil garden rydja.
\nBondem\u00e5l, Kvast som st\u00e5l, Gjev ikkje lenger tol.
\nNorsk m\u00e5l vil me i Noreg hava, Ikkje lenger med dansken kava.
\nBondem\u00e5l, Kvast som st\u00e5l, Gjev ikkje lenger tol.<\/p>\n
6
\nBlankt som gull Og mjukt som ull Er det norske m\u00e5let.
\nSom sol p\u00e5 fjell, Som blome-tjeld, Som fuglesong om kveld.
\nTusen \u00e5rs rot det hev i landet, Tusen \u00e5r til s\u00e5 skal det stande.
\nFlaumen g\u00e5r, I Noreg er v\u00e5r, Og d\u00f8lan’ er det som r\u00e5r.<\/p>\n
7
\nSumar-sol Skin p\u00e5 jord, S\u00e5 jonsok-blomen laver!
\nL\u00e6t fr\u00e5 koll Lur over voll, Og d\u00f8lan’ sl\u00e6r p\u00e5 skjold.
\nAv skal ho hivast lurve-hetta! Gullhjelm lyser i morgon-gletta.
\nL\u00e6t fr\u00e5 koll Lur over voll, Og d\u00f8lan’ sl\u00e6r p\u00e5 skjold.<\/p>\n
8
\nHaralds verk Fjellbonde sterk Gjer no andre gongen.
\nGamalt grjot Av kjemperot End\u00e5 hev manndom og mot.
\nKome alle, ver med p\u00e5 ferda, S\u00e5 skal det sp\u00f8rjast i vide verda,
\nAt Noregs mann Gjekk p\u00e5 og vann Atter sitt eige land<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
N\u00e5r eg k\u00f8yrer mellom Mandal og Valle, sl\u00e5r det meg at Setesdal er ein vakker dal. Det har ikkje bare med fjella \u00e5 gjere, kan hende har det meir med opplevinga av at dalen ikkje er grodd att, men at ein har hogd og tynna i trea som veks langs vegen slik at vi dei … Les meir om Ein vakker dal<\/span>