Eg skreiv om bl\u00e5b\u00e6r i g\u00e5r, og eg trur eg held fram i dag. Diktet Bl\u00e5b\u00e6r-lid av Arne Garborg m\u00e5 jo med n\u00e5r ein skal leite fram bl\u00e5b\u00e6r i litteraturen:<\/p>\n
Bl\u00e5b\u00e6r-lid
\nNei sj\u00e5 kor det bl\u00e5nar her!
\nNo m\u00e5 me roe oss, kyra!
\n\u00c5 nei, slike fine b\u00e6r;
\nog dei som det berre kryr a’!
\nNei makan hev eg kje s\u00e9t!
\nS\u00f9mt godt her er d\u00e5 til fjells.
\nNo vil eg eta meg mett;
\nher vil me vera til kvelds!<\/p>\n
\u00c5 nam-nam, so s\u00f8tt og godt!
\nJa n\u00e5r det slik seg lagar! –
\nOg allestad bl\u00e5tt i bl\u00e5tt!
\nHer hev eg for mange dagar.
\nSlik smak so frisk og so fin!
\nEg er som p\u00e5 kongens slott.
\nD’er plent som den beste vin;
\n\u00e5 nam-nam, so s\u00f8tt og godt!<\/p>\n
Men kom no den bj\u00f8rnen stor!
\n– Her fekk bli rom \u00e5t oss b\u00e5e.
\nEg torde kje segja eit ord
\ntil slik ein rysjeleg v\u00e5e.
\nEg sa berre: ver so god;
\nno m\u00e5 du kje vera blug!
\nEg l\u00e6t deg so vel i ro;
\ntak for deg etter din hug.<\/p>\n
\u00c5 nam-nam, so s\u00f8tt og godt!
\nJa n\u00e5r det slik seg lagar! –
\nOg allestad bl\u00e5tt i bl\u00e5tt!
\nHer hev eg for mange dagar.
\nSlik smak so frisk og so fin!
\nEg er som p\u00e5 kongens slott.
\nD’er plent som den beste vin;
\n\u00e5 nam-nam, so s\u00f8tt og godt!<\/p>\n
Men kom no den bj\u00f8rnen stor!
\n– Her fekk bli rom \u00e5t oss b\u00e5e.
\nEg torde kje segja eit ord
\ntil slik ein rysjeleg v\u00e5e.
\nEg sa berre: ver so god;
\nno m\u00e5 du kje vera blug!
\nEg l\u00e6t deg so vel i ro;
\ntak for deg etter din hug.<\/p>\n
Men var det den reven raud,
\nso skuld’ han f\u00e5 smaka staven;
\neg skulle banka han daud,
\num so han var bror til paven.
\nSlikt skarve, harmelegt sleng!
\nHan st\u00e8l b\u00e5de kje og lamb.
\nMen end\u00e5 so fin han gjeng
\nog hev korkje agg hell skam.<\/p>\n
Men var det den stygge skrubb,
\nso arg og so hol som futen, –
\neg tok meg ein bj\u00f8rkekubb
\nog gav han ein god p\u00e5 snuten.
\nHan reiv sund sauir og lomb
\nfor mor mi so tr\u00e5dt og tidt;
\nja sant! um han berre kom,
\nso skuld’ han so visst f\u00e5 sitt.<\/p>\n
Men var det den snilde gut
\nder burte fr\u00e5 Skare-br\u00f2tet, –
\nhan fekk vel ein p\u00e5 sin trut, –
\nmen helst p\u00e5 ein annan m\u00e5te.
\n\u00c5 t\u00f8v, kva tenkjer eg p\u00e5!
\nDet lid nok p\u00e5 dagen alt …
\nEg m\u00e5 til buskapen sj\u00e5; –
\nho Dokka dr\u00f8ymer um salt.<\/p>\n
Dei som hastar opp fjellsidene i Tour de France har nok ikkje tid til \u00e5 sj\u00e5 etter bl\u00e5b\u00e6r, men det var s\u00e5 mange i den store gruppa som vert kalla gruppetto at dei f\u00e5r vere med i morgon og. For ein Tour det har vore! Truleg heilt utan bl\u00e5b\u00e6r for alle saman. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Eg skreiv om bl\u00e5b\u00e6r i g\u00e5r, og eg trur eg held fram i dag. Diktet Bl\u00e5b\u00e6r-lid av Arne Garborg m\u00e5 jo med n\u00e5r ein skal leite fram bl\u00e5b\u00e6r i litteraturen: Bl\u00e5b\u00e6r-lid Nei sj\u00e5 kor det bl\u00e5nar her! No m\u00e5 me roe oss, kyra! \u00c5 nei, slike fine b\u00e6r; og dei som det berre kryr a’! … Les meir om Bare bl\u00e5b\u00e6r 2<\/span>