Av og til lurer eg p\u00e5 om eg skal skrive kva det eigentleg gjeld, eller om eg skal pakke stoffet mitt i bomull. Eg er ikkje sikker p\u00e5 det i kveld heller, men eg meiner nok at det er betre \u00e5 g\u00e5 rett p\u00e5 sak, enn \u00e5 vere rund i kantane. Men s\u00e5 er det omsynet til den som les. Det er ikkje alltid s\u00e5 gildt \u00e5 vere l\u00e6rar og fortelje ein elev at ho har bomma p\u00e5 oppg\u00e5va.<\/p>\n
For mine utanlandske elevar er det ofte eit problem \u00e5 forst\u00e5 kva orda i oppg\u00e5va tyder. D\u00e5 kan dei kome ut p\u00e5 ville vegar. Til d\u00f8mes hadde vi ei oppg\u00e5ve som var slik: Fortell om en hendelse som har gjort deg glad.<\/em> D\u00e5 var det ein av elevane som lurte p\u00e5 kva hendelse betyr. Ein annan elev skreiv teksten sin utan \u00e5 bry seg om \u00e5 sp\u00f8rje. Ho trudde ho visste kva hendelse var. D\u00e5 ho h\u00f8yrde forklaringa eg gav til medeleven, skj\u00f8na ho nok at ho hadde bomma p\u00e5 oppg\u00e5va.<\/p>\n Det er mange hendingar som kan gjere oss glade. D\u00e5 eg f\u00f8r jol trefte ein elg p\u00e5 Nomeland, var eg sjeleglad at han ikkje kom inn frontruta for \u00e5 helse p\u00e5 meg, sj\u00f8lv om eg ergra meg over at sidespegelen tok st\u00f8yten. Eg har ikkje fiksa spegelen enno, det er ei dagleg p\u00e5minning om ei hending som gjorde meg glad.<\/p>\n N\u00e5r elevane f\u00e5r stor konvolutt fr\u00e5 Folkeuniversitetet, har dei grunn til \u00e5 vere glade. Om det kjem ein liten konvolutt med melding om resultatet etter Norsk Spr\u00e5ktest, d\u00e5 har dei ikkje best\u00e5tt. Om det kjem ein stor konvolutt, d\u00e5 har dei klart testen. \u00c5 f\u00e5 ein slik stor konvolutt, det er grunn til glede.<\/p>\n Det er alts\u00e5 viktig \u00e5 seie det ein har p\u00e5 hjarta. S\u00e5 f\u00e5r ein finne ei form. Den forma kan variere etter kva ein skal formidle. \u00c5 skrive tre sm\u00e5 vers kan vere vel s\u00e5 vanskeleg som ein 70 siders rapport. \u00c5 forme ein sang med rytme og rim som ikkje haltar, det er og ei oppg\u00e5ve som ikkje alle meistrar.<\/p>\n Ein gong var eg p\u00e5 eit skrivekurs. L\u00e6raren der hadde ein god pedagogikk. Han sa: Har du noko \u00e5 seie? S\u00e5 sei det.<\/p>\n S\u00e5 gjekk vi gjennom tekstane for \u00e5 finne ut kva det var vi hadde p\u00e5 hjarta og \u00e5 kontrollere om vi hadde f\u00e5tt det fram. \u00c5 jobbe slik er ikkje lett. Men resultatet kan gje grunn til glede. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Av og til lurer eg p\u00e5 om eg skal skrive kva det eigentleg gjeld, eller om eg skal pakke stoffet mitt i bomull. Eg er ikkje sikker p\u00e5 det i kveld heller, men eg meiner nok at det er betre \u00e5 g\u00e5 rett p\u00e5 sak, enn \u00e5 vere rund i kantane. Men s\u00e5 er det … Les meir om Om \u00e5 skrive 3<\/span>