N\u00e5r det gjeld skriving, er folk ulike. I v\u00e5r digitale verd treng ein \u00e5 kunne skrive p\u00e5 maskin, og den som l\u00e6rer seg til \u00e5 bruke alle, eller i alle fall dei fleste fingrane, har ein f\u00f8remun. Men \u00e5 finne kva ein skal skrive om, er ikkje alltid like lett. Og om ein finn noko \u00e5 skrive om, s\u00e5 er det jo ikkje alltid like lett \u00e5 skrive det ein eigentleg vil seie.<\/p>\n
I l\u00f8pet av mine snart 20 \u00e5r i Valle har skriving vore ein viktig del av livet mitt. Og om eg ser p\u00e5 dei snart 40 \u00e5ra eg har vore yrkesaktiv, har det grunnlaget eg fekk d\u00e5 eg tok norsk grunnfag i Stavanger v\u00e5ren 1972 vore til stor nytte og glede. Eg fekk ei noko bratt l\u00e6ringskurve, for d\u00e5 eg var ferdig med det \u00e5ret i Stavanger, tok eg til som redakt\u00f8r for vekeavisa Fiskerens Venn, organ for Den indre Sj\u00f8mannsmisjon. Kvar veke skulle om lag 40 maskinskrevne sider gjennom mine fingrar. Dette var f\u00f8r datamaskinane gjorde sitt inntog for oss skrivelystne. Eg nytta skrivemaskin med kulehovud, den var kjekk, for n\u00e5r ein skreiv feil, var det rettetast, s\u00e5 ein kunne ta bort den bokstaven som ikkje skulle vere der. S\u00e5 var det \u00e5 ta turen p\u00e5 trykkeriet, slik at dei kunne taste det inn i sine maskiner, og s\u00e5 var det \u00e5 lese korrektur.<\/p>\n
Mykje har endra seg, men eg ser jo at det enklaste for meg er \u00e5 skrive n\u00e5r eg har noko \u00e5 sj\u00e5 etter. Difor g\u00e5r det noks\u00e5 raskt \u00e5 skrive Setesdalswiki, der eg ofte har eit Setesd\u00f8len liggjande for \u00e5 kunne finne det eg skal skrive. Det er vanskelegare \u00e5 skrive bloggen, der m\u00e5 eg suge idear av eige bryst, og det er ikkje alltid like lett.<\/p>\n
Samstundes er det jo slik at jo meir ein skriv, di lettare vert det. \u00d8ving gjer meister og innan skriving. Men ofte er det eit problem \u00e5 f\u00e5 ein god struktur p\u00e5 det ein skiv. \u00c5 f\u00e5 til ei innleiing, ein hovuddel, ei dr\u00f8fting og ei avslutning, slik vi l\u00e6rte p\u00e5 gymnaset, er jo det ideelle. Men etter kvart har eg nok g\u00e5tt meir over i k\u00e5seristilen i skrivinga mi, d\u00e5 er det st\u00f8rre rom for innfall. I alle fall er det nok slik p\u00e5 bloggen.<\/p>\n
Ein burde nok skrive nokre tusen teikn kvar dag. Ein bloggpost b\u00f8r vere p\u00e5 eit par tusen teikn, og denne er no blitt p\u00e5 det niv\u00e5et. Takk for at du las det eg skreiv.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
N\u00e5r det gjeld skriving, er folk ulike. I v\u00e5r digitale verd treng ein \u00e5 kunne skrive p\u00e5 maskin, og den som l\u00e6rer seg til \u00e5 bruke alle, eller i alle fall dei fleste fingrane, har ein f\u00f8remun. Men \u00e5 finne kva ein skal skrive om, er ikkje alltid like lett. Og om ein finn noko … Les meir om Om \u00e5 skrive<\/span>