Sølvgruva på Straume - Endringshistorikk

Geir Daasvatn: Lenkefiks Stavsvatnet

2018-06-13T23:00:34Z

Lenkefiks Stavsvatnet

← Eldre versjon		Versjonen frå 14. juni 2018 kl. 01:00
Line 1:		Line 1:
	'''Sølvgruva på Straume''' er ei «sylvgruve» som etter segna skal ha vore ein stad oppe i [[Straumsheia]] aust for garden [[Straume]] i [[Valle]]. [[Gunnar Rysstad]] har skrive at «Sylvet var reint (gedigent) og åra var ein fot brei. Mannen som fann gruva, tok ein klump og smidde seg halsknappar og ring...»<ref>[[Gunnar Rysstad]], ''Sæbyggjen'', [[21. mai 1890]]</ref> I sølvgruvene i Kongsberg skulle dei høyre at det ropa slik i berget: « - Søsterarven er her, men brorluten i Sætesdal.» Denne brorluten skulle vere sølvgruva på Straume. Ein variant er herminga « - Kalven er på Kongsberg, kyri i Setesdal». «Men til dags dato er det ingen som har lykkast i å finne denne kyri», heiter det i kultursoga for Valle.<ref>[[Alfred Ryningen]] og [[Leonhard Jansen]], ''[[Valle kommune VII, Kultursoge 1]]'', utgjeve av Valle kommune, 1994, side 271</ref> Ein teori har vore at gruva skulle ligge i Røyslandslia. Ein annan er at ho heller skulle vere ei kopargruve, og ligge ved [[Stavvatn]] ved [[Straumsfjorden]]. I sitt nye verk om gruvedrift og nikkelindustri i Setesdal argumenterer [[Sigmund Monen]] for at gruva måtte vere ei lita gruve med sølvhaldig koparmalm, og at ho meir truleg låg ved [[Mjåvatnet (Straume)\|Straums-Mjåvatn]].<ref>[[Sigmund Monen]], ''[[Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje]]'', utgjeve av Evje og Hornnes kommune, 2016, side 46-53</ref>		'''Sølvgruva på Straume''' er ei «sylvgruve» som etter segna skal ha vore ein stad oppe i [[Straumsheia]] aust for garden [[Straume]] i [[Valle]]. [[Gunnar Rysstad]] har skrive at «Sylvet var reint (gedigent) og åra var ein fot brei. Mannen som fann gruva, tok ein klump og smidde seg halsknappar og ring...»<ref>[[Gunnar Rysstad]], ''Sæbyggjen'', [[21. mai 1890]]</ref> I sølvgruvene i Kongsberg skulle dei høyre at det ropa slik i berget: « - Søsterarven er her, men brorluten i Sætesdal.» Denne brorluten skulle vere sølvgruva på Straume. Ein variant er herminga « - Kalven er på Kongsberg, kyri i Setesdal». «Men til dags dato er det ingen som har lykkast i å finne denne kyri», heiter det i kultursoga for Valle.<ref>[[Alfred Ryningen]] og [[Leonhard Jansen]], ''[[Valle kommune VII, Kultursoge 1]]'', utgjeve av Valle kommune, 1994, side 271</ref> Ein teori har vore at gruva skulle ligge i Røyslandslia. Ein annan er at ho heller skulle vere ei kopargruve, og ligge ved [[Stavesvatn\|Stavvatn]] ved [[Straumsfjorden]]. I sitt nye verk om gruvedrift og nikkelindustri i Setesdal argumenterer [[Sigmund Monen]] for at gruva måtte vere ei lita gruve med sølvhaldig koparmalm, og at ho meir truleg låg ved [[Mjåvatnet (Straume)\|Straums-Mjåvatn]].<ref>[[Sigmund Monen]], ''[[Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje]]'', utgjeve av Evje og Hornnes kommune, 2016, side 46-53</ref>

	== Bakgrunn ==		== Bakgrunn ==

Geir Daasvatn: /* Nokre leiteaksjonar */ kort om familieforhold

2016-11-03T10:19:53Z

Nokre leiteaksjonar: kort om familieforhold

← Eldre versjon		Versjonen frå 3. november 2016 kl. 12:19
Line 16:		Line 16:
	[[Edvard Nomeland]] frå [[Bygland]] var ein av dei mest kjende eventyrarane mellom malmleitarane i Setesdal. Han fant, i følge seg sjølv, steinen med den tredje krossen og dermed «sylvgruva» i Røyslandslia i 1960. Fædrelandsvennen laga ein stor reportasje om Nomeland, med bilete av han på steinen med krossen. Men seinere klarte han aldri å finne steinen og korset igjen.<ref>''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 51-52</ref>		[[Edvard Nomeland]] frå [[Bygland]] var ein av dei mest kjende eventyrarane mellom malmleitarane i Setesdal. Han fant, i følge seg sjølv, steinen med den tredje krossen og dermed «sylvgruva» i Røyslandslia i 1960. Fædrelandsvennen laga ein stor reportasje om Nomeland, med bilete av han på steinen med krossen. Men seinere klarte han aldri å finne steinen og korset igjen.<ref>''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 51-52</ref>

	[[Theodor Gautestad]] frå [[Evje]] hadde ein annan teori. Han drog ein bein strek vidare på kartet frå dei to kjende krossane, og kom då rett på Straums-Mjåvatn. Han tok turen opp til vatnet, og saumfor strandlina bortover. Men heller ikkje han klarte å finne «sylvgruva». Vatnet er heva 7 meter, tilsvarande høgda på dammen i austre enden, etter at «sylvgruva» i tilfelle må ha vore i drift. Straums-Mjåvatn måtte såleis ha vore tappa ned 7 meter før det i det heile tatt ville vere mogeleg å byrje å leite etter gruva i oppdemmingssona.<ref>''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 51</ref>		Mineralpioneren [[Theodor Gautestad]] frå [[Evje]] hadde ein annan teori. Han drog ein bein strek vidare på kartet frå dei to kjende krossane, og kom då rett på Straums-Mjåvatn. Han tok turen opp til vatnet, og saumfor strandlina bortover. Men heller ikkje han klarte å finne «sylvgruva». Vatnet er heva 7 meter, tilsvarande høgda på dammen i austre enden, etter at «sylvgruva» i tilfelle må ha vore i drift. Straums-Mjåvatn måtte såleis ha vore tappa ned 7 meter før det i det heile tatt ville vere mogeleg å byrje å leite etter gruva i oppdemmingssona.<ref>''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 51</ref>

			Eit spennande sidespor i denne samanhengen er at [[Ola Songesand]], som med mykje strev fekk smelta litt kopar ved [[Stavvatnet]] i Straumsheia i 1823, var bror til tippoldefar til Theodor Gautestad.

	== Referansar ==		== Referansar ==

Geir Daasvatn: Kort tilf. om Straumsfjorden

2016-11-03T10:12:40Z

Kort tilf. om Straumsfjorden

← Eldre versjon		Versjonen frå 3. november 2016 kl. 12:12
Line 1:		Line 1:
	'''Sølvgruva på Straume''' er ei «sylvgruve» som etter segna skal ha vore ein stad oppe i [[Straumsheia]] aust for garden [[Straume]] i [[Valle]]. [[Gunnar Rysstad]] har skrive at «Sylvet var reint (gedigent) og åra var ein fot brei. Mannen som fann gruva, tok ein klump og smidde seg halsknappar og ring...»<ref>[[Gunnar Rysstad]], ''Sæbyggjen'', [[21. mai 1890]]</ref> I sølvgruvene i Kongsberg skulle dei høyre at det ropa slik i berget: « - Søsterarven er her, men brorluten i Sætesdal.» Denne brorluten skulle vere sølvgruva på Straume. Ein variant er herminga « - Kalven er på Kongsberg, kyri i Setesdal». «Men til dags dato er det ingen som har lykkast i å finne denne kyri», heiter det i kultursoga for Valle.<ref>[[Alfred Ryningen]] og [[Leonhard Jansen]], ''[[Valle kommune VII, Kultursoge 1]]'', utgjeve av Valle kommune, 1994, side 271</ref> Ein teori har vore at gruva skulle ligge i Røyslandslia. Ein annan er at ho heller skulle vere ei kopargruve, og ligge ved [[Stavvatn]]. I sitt nye verk om gruvedrift og nikkelindustri i Setesdal argumenterer [[Sigmund Monen]] for at gruva måtte vere ei lita gruve med sølvhaldig koparmalm, og at ho meir truleg låg ved [[Mjåvatnet (Straume)\|Straums-Mjåvatn]].<ref>[[Sigmund Monen]], ''[[Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje]]'', utgjeve av Evje og Hornnes kommune, 2016, side 46-53</ref>		'''Sølvgruva på Straume''' er ei «sylvgruve» som etter segna skal ha vore ein stad oppe i [[Straumsheia]] aust for garden [[Straume]] i [[Valle]]. [[Gunnar Rysstad]] har skrive at «Sylvet var reint (gedigent) og åra var ein fot brei. Mannen som fann gruva, tok ein klump og smidde seg halsknappar og ring...»<ref>[[Gunnar Rysstad]], ''Sæbyggjen'', [[21. mai 1890]]</ref> I sølvgruvene i Kongsberg skulle dei høyre at det ropa slik i berget: « - Søsterarven er her, men brorluten i Sætesdal.» Denne brorluten skulle vere sølvgruva på Straume. Ein variant er herminga « - Kalven er på Kongsberg, kyri i Setesdal». «Men til dags dato er det ingen som har lykkast i å finne denne kyri», heiter det i kultursoga for Valle.<ref>[[Alfred Ryningen]] og [[Leonhard Jansen]], ''[[Valle kommune VII, Kultursoge 1]]'', utgjeve av Valle kommune, 1994, side 271</ref> Ein teori har vore at gruva skulle ligge i Røyslandslia. Ein annan er at ho heller skulle vere ei kopargruve, og ligge ved [[Stavvatn]] ved [[Straumsfjorden]]. I sitt nye verk om gruvedrift og nikkelindustri i Setesdal argumenterer [[Sigmund Monen]] for at gruva måtte vere ei lita gruve med sølvhaldig koparmalm, og at ho meir truleg låg ved [[Mjåvatnet (Straume)\|Straums-Mjåvatn]].<ref>[[Sigmund Monen]], ''[[Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje]]'', utgjeve av Evje og Hornnes kommune, 2016, side 46-53</ref>

	== Bakgrunn ==		== Bakgrunn ==

Geir Daasvatn: /* Nokre leiteaksjonar */ litt språkpuss

2016-11-03T10:07:39Z

Nokre leiteaksjonar: litt språkpuss

← Eldre versjon		Versjonen frå 3. november 2016 kl. 12:07
Line 16:		Line 16:
	[[Edvard Nomeland]] frå [[Bygland]] var ein av dei mest kjende eventyrarane mellom malmleitarane i Setesdal. Han fant, i følge seg sjølv, steinen med den tredje krossen og dermed «sylvgruva» i Røyslandslia i 1960. Fædrelandsvennen laga ein stor reportasje om Nomeland, med bilete av han på steinen med krossen. Men seinere klarte han aldri å finne steinen og korset igjen.<ref>''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 51-52</ref>		[[Edvard Nomeland]] frå [[Bygland]] var ein av dei mest kjende eventyrarane mellom malmleitarane i Setesdal. Han fant, i følge seg sjølv, steinen med den tredje krossen og dermed «sylvgruva» i Røyslandslia i 1960. Fædrelandsvennen laga ein stor reportasje om Nomeland, med bilete av han på steinen med krossen. Men seinere klarte han aldri å finne steinen og korset igjen.<ref>''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 51-52</ref>

	[[Theodor Gautestad]] frå [[Evje]] hadde ein annan teori. Han drog ein bein strek vidare på kartet frå dei to kjende krossane, og kom då rett på Straums-Mjåvatn. Han tok turen opp til vatnet, og saumfor strandlina bortover. Men heller ikkje han klarte å finne «sylvgruva». Vatnet er heva 7 meter, tilsvarande høgda på dammen i austre enden, etter at ~~segna om~~ «sylvgruva» ~~oppstod~~. Straums-Mjåvatn måtte såleis ha vore tappa ned 7 meter før det i det heile tatt ville vere mogeleg å byrje å leite etter gruva i oppdemmingssona.<ref>''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 51</ref>		[[Theodor Gautestad]] frå [[Evje]] hadde ein annan teori. Han drog ein bein strek vidare på kartet frå dei to kjende krossane, og kom då rett på Straums-Mjåvatn. Han tok turen opp til vatnet, og saumfor strandlina bortover. Men heller ikkje han klarte å finne «sylvgruva». Vatnet er heva 7 meter, tilsvarande høgda på dammen i austre enden, etter at «sylvgruva» i tilfelle må ha vore i drift. Straums-Mjåvatn måtte såleis ha vore tappa ned 7 meter før det i det heile tatt ville vere mogeleg å byrje å leite etter gruva i oppdemmingssona.<ref>''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 51</ref>

	== Referansar ==		== Referansar ==

Geir Daasvatn: /* Nokre leiteaksjonar */ rettet et par skrivefeil

2016-11-03T10:05:06Z

Nokre leiteaksjonar: rettet et par skrivefeil

← Eldre versjon		Versjonen frå 3. november 2016 kl. 12:05
Line 16:		Line 16:
	[[Edvard Nomeland]] frå [[Bygland]] var ein av dei mest kjende eventyrarane mellom malmleitarane i Setesdal. Han fant, i følge seg sjølv, steinen med den tredje krossen og dermed «sylvgruva» i Røyslandslia i 1960. Fædrelandsvennen laga ein stor reportasje om Nomeland, med bilete av han på steinen med krossen. Men seinere klarte han aldri å finne steinen og korset igjen.<ref>''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 51-52</ref>		[[Edvard Nomeland]] frå [[Bygland]] var ein av dei mest kjende eventyrarane mellom malmleitarane i Setesdal. Han fant, i følge seg sjølv, steinen med den tredje krossen og dermed «sylvgruva» i Røyslandslia i 1960. Fædrelandsvennen laga ein stor reportasje om Nomeland, med bilete av han på steinen med krossen. Men seinere klarte han aldri å finne steinen og korset igjen.<ref>''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 51-52</ref>

	[[Theodor Gautestad]] frå [[Evje]] hadde ein annan teori. Han drog ein bein strek vidare på kartet frå dei to kjende krossane, og kom då rett på Straums-Mjåvatn. Han tok turen opp til vatnet, og saumfor strandlina bortover. Men heller ikkje han klarte å finne «sylvgruva». Vatnet er heva 7 meter, tilsvarande høgda på dammen i austre enden, etter at segna om «sylvgruva» oppstod. Straums-Mjåvatn måtte såleis ha vore tappa ned 7 meter før det i det heile ville vere mogeleg å ~~begyne~~ å leite etter gruva i oppdemmingssona.<ref>''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 51</ref>		[[Theodor Gautestad]] frå [[Evje]] hadde ein annan teori. Han drog ein bein strek vidare på kartet frå dei to kjende krossane, og kom då rett på Straums-Mjåvatn. Han tok turen opp til vatnet, og saumfor strandlina bortover. Men heller ikkje han klarte å finne «sylvgruva». Vatnet er heva 7 meter, tilsvarande høgda på dammen i austre enden, etter at segna om «sylvgruva» oppstod. Straums-Mjåvatn måtte såleis ha vore tappa ned 7 meter før det i det heile tatt ville vere mogeleg å byrje å leite etter gruva i oppdemmingssona.<ref>''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 51</ref>

	== Referansar ==		== Referansar ==

Geir Daasvatn: /* Segna om dei tre krossane */ rettet tegnsetting + lenke kultursoga

2016-11-03T10:02:14Z

Segna om dei tre krossane: rettet tegnsetting + lenke kultursoga

← Eldre versjon		Versjonen frå 3. november 2016 kl. 12:02
Line 9:		Line 9:
	Segna er skrive ned av mellom andre Valle-presten [[Peder Blom]]:		Segna er skrive ned av mellom andre Valle-presten [[Peder Blom]]:

	« - Det er tre store stene med et hvidt kors i; den ene er øvst i lien, den anden ved aaen; den tredje er midt i lien, og på den vender korset ned. Den som finder den sten, han finder ogsaa gruben; thi den ligger gandske i nærheden.»<ref>Gjengjeve i ''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 50 og [[Alfred Ryningen]], Valle kommune I~~, ''~~Gards- og ættesoge ~~for~~ Hylestad 1'', side 190</ref>		« - Det er tre store stene med et hvidt kors i; den ene er øvst i lien, den anden ved aaen; den tredje er midt i lien, og på den vender korset ned. Den som finder den sten, han finder ogsaa gruben; thi den ligger gandske i nærheden.»<ref>Gjengjeve i ''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 50 og [[Alfred Ryningen]], ''[[Valle kommune I Gards- og ættesoge Hylestad]]'', side 190</ref>

	Den eine steinen, med ein kross hoggen inn i seg, skal vere ved Bjuknes. Den andre er på ein stein ved Rasvikåna.<ref>''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 50 første spalte med vidare henvising til Frøstrup og Vigerstøl, ''Veideliv II'', Friluftsforlaget, 1994</ref>		Den eine steinen, med ein kross hoggen inn i seg, skal vere ved Bjuknes. Den andre er på ein stein ved Rasvikåna.<ref>''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 50 første spalte med vidare henvising til Frøstrup og Vigerstøl, ''Veideliv II'', Friluftsforlaget, 1994</ref>

Geir Daasvatn: /* Segna om dei tre krossane */ litt om de to første steinene

2016-11-03T09:59:41Z

Segna om dei tre krossane: litt om de to første steinene

← Eldre versjon		Versjonen frå 3. november 2016 kl. 11:59
Line 10:		Line 10:

	« - Det er tre store stene med et hvidt kors i; den ene er øvst i lien, den anden ved aaen; den tredje er midt i lien, og på den vender korset ned. Den som finder den sten, han finder ogsaa gruben; thi den ligger gandske i nærheden.»<ref>Gjengjeve i ''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 50 og [[Alfred Ryningen]], Valle kommune I, ''Gards- og ættesoge for Hylestad 1'', side 190</ref>		« - Det er tre store stene med et hvidt kors i; den ene er øvst i lien, den anden ved aaen; den tredje er midt i lien, og på den vender korset ned. Den som finder den sten, han finder ogsaa gruben; thi den ligger gandske i nærheden.»<ref>Gjengjeve i ''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 50 og [[Alfred Ryningen]], Valle kommune I, ''Gards- og ættesoge for Hylestad 1'', side 190</ref>

			Den eine steinen, med ein kross hoggen inn i seg, skal vere ved Bjuknes. Den andre er på ein stein ved Rasvikåna.<ref>''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 50 første spalte med vidare henvising til Frøstrup og Vigerstøl, ''Veideliv II'', Friluftsforlaget, 1994</ref>

	== Nokre leiteaksjonar ==		== Nokre leiteaksjonar ==

Geir Daasvatn: Rettet skrivefeil

2016-11-03T09:52:09Z

Rettet skrivefeil

← Eldre versjon		Versjonen frå 3. november 2016 kl. 11:52
Line 1:		Line 1:
	'''Sølvgruva på Straume''' er ei «sylvgruve» som etter segna skal ha vore ein stad oppe i [[Straumsheia]] aust for garden [[Straume]] i [[Valle]]. [[Gunnar Rysstad]] har skrive at «Sylvet var reint (gedigent) og åra var ein fot brei. Mannen som fann gruva, tok ein klump og smidde seg halsknappar og ring...»<ref>[[Gunnar Rysstad]], ''Sæbyggjen'', [[21. mai 1890]]</ref> I sølvgruvene i Kongsberg skulle dei høyre at det ropa slik i berget: « - Søsterarven er her, men brorluten i Sætesdal.» Denne brorluten skulle vere sølvgruva på Straume. Ein variant er herminga « - Kalven er på Kongsberg, kyri i Setesdal». «Men til dags dato er det ingen som har lykkast i å finne denne kyri», heiter det i kultursoga for Valle.<ref>[[Alfred Ryningen]] og [[Leonhard Jansen]], ''[[Valle kommune VII, Kultursoge 1]]'', utgjeve av Valle kommune, 1994, side 271</ref> Ein teori har vore at gruva skulle ligge i Røyslandslia. Ein annan er at ho heller skulle vere ei kopargruve, og ligge ved [[Stavvatn]]. I sitt nye verk om gruvedrift og nikkelindustri i Setesdal argumenterer [[Sigmund Monen]] for at gruva måtte vere ei lita gruve med sølvhaldig ~~koparmal~~, og at ho meir truleg låg ved [[Mjåvatnet (Straume)\|Straums-Mjåvatn]].<ref>[[Sigmund Monen]], ''[[Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje]]'', utgjeve av Evje og Hornnes kommune, 2016, side 46-53</ref>		'''Sølvgruva på Straume''' er ei «sylvgruve» som etter segna skal ha vore ein stad oppe i [[Straumsheia]] aust for garden [[Straume]] i [[Valle]]. [[Gunnar Rysstad]] har skrive at «Sylvet var reint (gedigent) og åra var ein fot brei. Mannen som fann gruva, tok ein klump og smidde seg halsknappar og ring...»<ref>[[Gunnar Rysstad]], ''Sæbyggjen'', [[21. mai 1890]]</ref> I sølvgruvene i Kongsberg skulle dei høyre at det ropa slik i berget: « - Søsterarven er her, men brorluten i Sætesdal.» Denne brorluten skulle vere sølvgruva på Straume. Ein variant er herminga « - Kalven er på Kongsberg, kyri i Setesdal». «Men til dags dato er det ingen som har lykkast i å finne denne kyri», heiter det i kultursoga for Valle.<ref>[[Alfred Ryningen]] og [[Leonhard Jansen]], ''[[Valle kommune VII, Kultursoge 1]]'', utgjeve av Valle kommune, 1994, side 271</ref> Ein teori har vore at gruva skulle ligge i Røyslandslia. Ein annan er at ho heller skulle vere ei kopargruve, og ligge ved [[Stavvatn]]. I sitt nye verk om gruvedrift og nikkelindustri i Setesdal argumenterer [[Sigmund Monen]] for at gruva måtte vere ei lita gruve med sølvhaldig koparmalm, og at ho meir truleg låg ved [[Mjåvatnet (Straume)\|Straums-Mjåvatn]].<ref>[[Sigmund Monen]], ''[[Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje]]'', utgjeve av Evje og Hornnes kommune, 2016, side 46-53</ref>

	== Bakgrunn ==		== Bakgrunn ==

Geir Daasvatn: /* Nokre leiteaksjonar */ liten presisering

2016-11-03T09:50:18Z

Nokre leiteaksjonar: liten presisering

← Eldre versjon		Versjonen frå 3. november 2016 kl. 11:50
Line 12:		Line 12:

	== Nokre leiteaksjonar ==		== Nokre leiteaksjonar ==
	[[Edvard Nomeland]] frå [[Bygland]] var ein av dei mest kjende eventyrarane mellom malmleitarane i Setesdal. Han fant, i følge seg sjølv, den tredje krossen og dermed «sylvgruva» i Røyslandslia i 1960. Fædrelandsvennen laga ein stor reportasje om Nomeland, med bilete av han på steinen med krossen. Men seinere klarte han aldri å finne steinen og korset igjen.<ref>''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 51-52</ref>		[[Edvard Nomeland]] frå [[Bygland]] var ein av dei mest kjende eventyrarane mellom malmleitarane i Setesdal. Han fant, i følge seg sjølv, steinen med den tredje krossen og dermed «sylvgruva» i Røyslandslia i 1960. Fædrelandsvennen laga ein stor reportasje om Nomeland, med bilete av han på steinen med krossen. Men seinere klarte han aldri å finne steinen og korset igjen.<ref>''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 51-52</ref>

	[[Theodor Gautestad]] frå [[Evje]] hadde ein annan teori. Han drog ein bein strek vidare på kartet frå dei to kjende krossane, og kom då rett på Straums-Mjåvatn. Han tok turen opp til vatnet, og saumfor strandlina bortover. Men heller ikkje han klarte å finne «sylvgruva». Vatnet er heva 7 meter, tilsvarande høgda på dammen i austre enden, etter at segna om «sylvgruva» oppstod. Straums-Mjåvatn måtte såleis ha vore tappa ned 7 meter før det i det heile ville vere mogeleg å begyne å leite etter gruva i oppdemmingssona.<ref>''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 51</ref>		[[Theodor Gautestad]] frå [[Evje]] hadde ein annan teori. Han drog ein bein strek vidare på kartet frå dei to kjende krossane, og kom då rett på Straums-Mjåvatn. Han tok turen opp til vatnet, og saumfor strandlina bortover. Men heller ikkje han klarte å finne «sylvgruva». Vatnet er heva 7 meter, tilsvarande høgda på dammen i austre enden, etter at segna om «sylvgruva» oppstod. Straums-Mjåvatn måtte såleis ha vore tappa ned 7 meter før det i det heile ville vere mogeleg å begyne å leite etter gruva i oppdemmingssona.<ref>''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 51</ref>

	== Referansar ==		== Referansar ==

Geir Daasvatn: Litt om kjentde leiteaksjonar etter gruva

2016-11-03T09:48:09Z

Litt om kjentde leiteaksjonar etter gruva

← Eldre versjon		Versjonen frå 3. november 2016 kl. 11:48
Line 10:		Line 10:

	« - Det er tre store stene med et hvidt kors i; den ene er øvst i lien, den anden ved aaen; den tredje er midt i lien, og på den vender korset ned. Den som finder den sten, han finder ogsaa gruben; thi den ligger gandske i nærheden.»<ref>Gjengjeve i ''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 50 og [[Alfred Ryningen]], Valle kommune I, ''Gards- og ættesoge for Hylestad 1'', side 190</ref>		« - Det er tre store stene med et hvidt kors i; den ene er øvst i lien, den anden ved aaen; den tredje er midt i lien, og på den vender korset ned. Den som finder den sten, han finder ogsaa gruben; thi den ligger gandske i nærheden.»<ref>Gjengjeve i ''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 50 og [[Alfred Ryningen]], Valle kommune I, ''Gards- og ættesoge for Hylestad 1'', side 190</ref>

			== Nokre leiteaksjonar ==
			[[Edvard Nomeland]] frå [[Bygland]] var ein av dei mest kjende eventyrarane mellom malmleitarane i Setesdal. Han fant, i følge seg sjølv, den tredje krossen og dermed «sylvgruva» i Røyslandslia i 1960. Fædrelandsvennen laga ein stor reportasje om Nomeland, med bilete av han på steinen med krossen. Men seinere klarte han aldri å finne steinen og korset igjen.<ref>''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 51-52</ref>

			[[Theodor Gautestad]] frå [[Evje]] hadde ein annan teori. Han drog ein bein strek vidare på kartet frå dei to kjende krossane, og kom då rett på Straums-Mjåvatn. Han tok turen opp til vatnet, og saumfor strandlina bortover. Men heller ikkje han klarte å finne «sylvgruva». Vatnet er heva 7 meter, tilsvarande høgda på dammen i austre enden, etter at segna om «sylvgruva» oppstod. Straums-Mjåvatn måtte såleis ha vore tappa ned 7 meter før det i det heile ville vere mogeleg å begyne å leite etter gruva i oppdemmingssona.<ref>''Frå gamle gruvetradisjonar i Setesdal til arbeidarkultur i Evje'', side 51</ref>

	== Referansar ==		== Referansar ==